Животот понекогаш знае да приреди неверојатна драма. Такво нешто е врзано со еден од најпознатите германски фудбалери. Зад брилијантната кариера на еден од најубиствените германски напаѓачи на сите времиња се крие шпионска драма од Студената војна што дури ни најдобрите трилери не можеа да ја режираат! Легендарниот Улф Кирстен (60), икона и најдобар стрелец во историјата на Баер Леверкузен со нереални 240 гола во 448 натпревари, како и претставник и на Источна и на Обединета Германија, со децении носеше темна етикета од комунистичкото минато.
Отворените досиеја на озлогласената источногерманска тајна служба „Штази“ открија дека познатиот голгетер на Динамо Дрезден од 1984 до 1988 година бил регистриран во документацијата на државната безбедност како неформален соработник под конспиративното име – „Кнут Кригер“!
По падот на Берлинскиот ѕид и распадот на ГДР во 1990 година, Кирстен, заедно со Матијас Замер и Андреас Том, стана еден од првите фудбалери од Истокот што го освои Западот. Сепак, уште во 1992 година, тајни документи почнаа да протекуваат, а архивата на берлинската служба на дури 187 страници откри шокантни детали.
Според податоците на Германската федерална фондација за проучување на диктатурата и пишувањето на угледниот весник „Франкфуртер алгемајне цајтунг“, Кирстен наводно пишувал извештаи и земал пари за тоа. Во документите се наведува дека тој ги доставил имињата на 16 лица до службата за време на надзорот на дискотеката „Фолсхајм Лаубегаст“ во Дрезден поради сомневање за шверц и нелегална трговија.
Уште посериозно обвинение се однесувало на соблекувалната – Кирстен наводно се обврзал да ги следи и да ги кодоши двајцата негови соиграчи од Динамо Дрезден, Ханс-Уве Пилц и Ралф Минге. Во декември 1985 година, тој потпишал потврда за прием на награда од 200 германски марки со писмено ветување дека „ќе го поддржи Министерството за државна безбедност уште подобро“.
Кога обвинувањата експлодираа јавно во 1994 година, во пресрет на Светското првенство во Америка, Кирстен се најде изложен на невиден линч. На собирот на националниот тим во Виена, тој призна дека е целосно скршен:
“Би претпочитал да престанам да играм фудбал“, рече Кирстен очајно во средината на медиумските напади.
Сепак, Германската фудбалска асоцијација застана во целосна заштита на својот ас откако тој призна дека имал формален контакт со службата во просториите на федерацијата. Тогашниот претседател на алијансата, Егидиус Браун, го постави клучното прашање – дали некој бил повреден поради тоа – а истрагата покажа дека никој не бил повреден.
Децении подоцна, германскиот новинар Бен Ределингс откри извештаи кои фрлаат сосема поинаква светлина врз целата работа – се испоставува дека Тајната служба никогаш не му верувала на Кирстен и на крајот го означила како потенцијален предавник!
Надзорникот на Штази напишал дека играчот „се покажува како некој што не ги прифаќа нашите барања и не соработува како што треба“, со застрашувачка закана во белешката дека службата „малку ќе се справи со неговиот татко“ во иднина. Кога одбил да открие дали неговите соиграчи планираат да избегаат на Запад, агентите заклучиле дека тој „знаел повеќе отколку што зборувал“, го избришале од евиденцијата во август 1988 година и го ставиле под строг надзор како лице со најголем ризик од бегство до конечниот колапс на режимот!
