Неколку дена по трагичната смрт на поранешниот австриски голман Александар Манингер, неговата сопруга Емили објави трогателна порака на Фејсбук. Манингер почина на 16 април откако беше удрен од воз на необезбеден премин во Нусдорф на Хаунсберг, во близина на Салцбург. Во емотивното писмо, сопругата се присети на нивниот семеен живот и зборуваше за Манингер како за татко, пријател и сопруг.
„Алекс, не можам да ја опишам со зборови незамисливата болка што ја чувствувам. Ние не сме семејство кое јавно ја споделува ваквата болка, но немам друг избор освен да бидам преплавена од изливот на љубов од целиот свет. Сметам дека е важно да кажам каков човек беше дома, како и колку беше ценет на теренот.
Денес седам дома со моето семејство, обидувајќи се да прифатам дека ова е нашата реалност. Речиси е невозможно да се опишат со зборови трагедијата со која се соочуваме како семејство. Сепак, дозволете ми да се обидам. Алекс, ти благодарам за нашите два сина, Александар и Николас. Тие се моето срце и душа.
Честопати зборувавме за тоа како сè испадна точно како што си планирал. Толку многу сакаше деца, но само по твојата кариера, кога знаеше дека ќе имаш време за нив. И токму тоа го направи. Алекс, ти беше најневеројатниот татко на нашите момчиња, тие те обожаваа. Да бидам твоја сопруга беше моето среќно место.
Ти не беше само мој сопруг, ти беше мој најдобар пријател. Секогаш можев да сметам на тебе, што и да е ни требаше. Имавме толку совршен живот. Правевме толку многу работи заедно: одење, пловење по езерата во лето, веслање на даска, играње коцки, планинарење, скијање, играње голф и престој во прекрасни планински хотели со момчињата – листата е бесконечна.
Салцбург е нашиот дом. Се чувствувам толку привилегиран што живеам на толку убаво и безбедно место со нашите деца и ти благодарам што го овозможи овој живот за нашето семејство. Знам колку многу нè сакаше мене и нашите момчиња. Те обожававме, Лекс, и нашите семејства беа толку среќни за нас. Имаше лојален круг вистински пријатели, што многу зборува за твојот карактер. Тие пријатели сега ме поддржуваат и наоѓам огромна утеха во нив. Имаше огромно влијание врз толку многу луѓе што ги запозна. Беше човек кој имаше најголема почит кон другите: смирен, искрен, организиран, мотивиран, љубезен и лојален.
Беше многу образован и зборуваше неколку јазици. Патуваше многу, беше искусен и интелигентен. Те сметав за толку интересен, а многу други сакаа да седат и да разговараат со тебе.
Беше прекрасен син за твојата прекрасна мајка. Веста за твојата смрт… Ме уништи како личност, како и целото наше семејство. Морам да бидам силна за тебе и за нашите деца сега. Не верувам дека го заслуживме ова, но верувам дека постои Бог таму горе и дека те примил тебе, заедно со твојот татко. До оние кои го читаат ова, молете се за моите деца. Додека не се сретнеме повторно, ти благодарам, Лекс. Ќе те сакам засекогаш. Твојата девојка Емили“се трогателните зборови на Емили.
