И тоа го има во фудбалот. И тоа го има на Мундијалот. Иако на иранската фудбалска репрезентација конечно ѝ беше дозволено да учествува на Светското првенство во САД, Мексико и Канада, оваа селекција се соочува со отворено непријателство на секој чекор. Поради комплицираните политички односи и тензиите на Блискиот Исток, Иранците се третираат како непожелни гости, иако спортот е над политиката.
Да биде така, нивните апели никој не сака да ги чуе. ФИФА слепо ги следеше директивите на организаторите на Мундијалот. Покрај огромните проблеми со визите што едвај ги добија, фудбалерите и тренерскиот персонал мора да се справат со работи што немаат никаква врска со теренот. Логистичкиот кошмар изгледа вака: тимот е сместен во камп во Тихуана, Мексико, од каде што патува со авион до натпреварите во Лос Анџелес, само за веднаш да биде вратен назад по натпреварот. Практично нема време за одмор и регенерација, а никому не му е грижа за нивните поплаки – дури ни на колегите тренери.
Селекторот Амир Галенои, особено е разочаран од солидарноста на фудбалската заедница.
“Упатив прашања до сите 47 претставници мои колеги, но никој не ми одговори. Нашето незадоволство е насочено исклучиво кон третманот на кој имамо. Свесен сум дека сите се фокусирани на своите тимови и не очекувавме чуда, но ако го видам видеото, јавно би го кренал гласот“ посочи покрај другото селекторот на Иран кој не го криеше разочарувањето.
