Ивчевска Трајчевски: Авторитетот како претседател се гради со знаење, интегритет и одговорно постапување

17

✍ Огнен Дојчиновски

Да се биде на чело на една спортска федерација во Македонија не само што е предизвик туку е и сериозна задача за човек кој е способен, кадарен и има капацитет да се справува со сериозни проблеми, пречки и секојдневни неизвесности.

Токму поради тоа, стереотипот дека тоа е пред сè задача за посилниот пол сè уште е во голема мера актуелен кај нас, како во теоријата така, за жал, и во практиката. Практиката, пак, многу често знае да ја побие теоријата, како во случајот на Ивана Ивчевска Трајковски, претседателката на Скијачката федерација на Македонија.

Некогашната македонска претставничка на Олимписките игри во Торино во 2006 година сега е во улога на функционер и раководител на спортот кој ѝ донесе многу среќа, радост и гордост во животот.

Ивчевска Трајковски е една од ретките која ја имала таа привилегија да ги брани боите на Македонија на најголемиот спортски настан на планетата. Тоа, секако, од оваа перспектива, како прва дама на македонското скијање, ѝ дава за право, но и обврска да раководи со институцијата која треба да создаде нови наши олимпијци, знаменосци и медалисти од големите натпреварувања. Токму затоа, таа е нашиот следен гостин во „Женски Спортски Приказни“.

🏂Кои се основните предизвици како жена претседател на една федерација и со што вие, како прв човек на скијањето во Македонија, се соочувате во моментов?

„Ви благодарам за честитките. Функцијата претседателка на Скијачката федерација ја доживувам како предизвик, затоа што таа не се однесува само на управувањето со една спортска организација, туку и на очекувањата на спортистите, тренерите, клубовите и на сите оние кои веруваат дека македонското скијање има потенцијал за развој.

Фактот дека сум жена на чело на спортска федерација има и своја симболичка тежина, особено во спортска средина во која раководните позиции традиционално почесто им припаѓале на мажите. Сепак, компетентноста, посветеноста и резултатите не познаваат родови граници, а авторитетот не се стекнува со самото преземање на функцијата, туку се гради со знаење, интегритет и одговорно постапување.

Предизвиците со кои се соочуваме се, пред сè, системски. Нашата задача е да изградиме средина во која талентот нема да зависи од случајноста, а спортскиот напредок од импровизацијата. Тоа подразбира предвидливост во финансирањето, континуитет во подготовките, подобра координација меѓу Федерацијата и клубовите, како и јасна стратегија за развој на младите категории. Скијањето бара долгорочна посветеност, а таквиот пристап мора да биде препознаен и во начинот на кој управуваме со Федерацијата.

Особеноста на овој спорт е што подготовките, условите на снег, опремата и учеството на меѓународни натпреварувања се тесно поврзани и не оставаат многу простор за доцнење или импровизација. Затоа, верувам дека Федерацијата треба да биде институција што обединува, планира и создава услови, а не само тело што ги администрира постојните состојби“ – вели Ивчевска Трајчевски на почетокот на разговорот.

🏂Според вас, дали бавењето со скијање во минатото е основен предуслов за да се биде на вака важна функција? Поконкретно, дали сметате дека само човек кој сериозно ја познава материјата и проблемите може да се носи со ваков тип одговорности?

„Сметам дека личното искуство во спортот е значајна предност, но не би го поставила како единствен предуслов за успешно раководење со една федерација. Претседателската функција подразбира многу повеќе од познавање на спортската дисциплина: таа бара организациска способност, визија, одговорно управување со ресурсите и подготвеност да се слушнат различните потреби во спортската заедница.

Сепак, верувам дека е тешко да се управува со нешто што суштински не се разбира. Оној што минал низ натпреварувачкиот процес знае дека зад секој резултат стојат години тренинг, дисциплина, финансиски издвојувања, логистика, откажувања и поддршка од многу луѓе. Знае и дека талентот, колку и да е значаен, не е доволен ако спортистот нема услови навреме да се подготвува, да тренира и да настапува.

Моето спортско искуство ми овозможува проблемите да ги согледувам и од перспектива на спортистот, а не само од административната страна. Но, личното искуство не смее да биде замена за стручноста на тренерите, знаењето на спортските работници и мислењето на клубовите. Напротив, доброто раководење подразбира почитување на експертизата и создавање простор таа да дојде до израз.

Функцијата не е продолжение на спортската кариера, туку нов вид одговорност. Добриот претседател не мора да ги знае сите одговори, но мора да ги препознае вистинските прашања, да ги сослуша оние што ја познаваат материјата и да ја обедини нивната стручност околу јасна цел. Само така личното искуство може да стане предност за целата спортска заедница“ – додава првата дама на македонското скијање.

🏂Вашите почетоци во скијањето. Кога, каде и како се „заразивте“ со овој спорт? Што беше предуслов за да почнете да се занимавате со него?

„Мојата приказна со скијањето започна многу рано, на четиригодишна возраст, во Маврово. Татко ми ме запозна со овој спорт и токму тој беше човекот кој ми ја отвори вратата кон една љубов што со текот на годините прерасна во сериозна спортска определба.

Првите клупски чекори ги направив во „Цементарница Усје“, а подоцна продолжив во „Работнички“, каде што тренирав под раководство на Иван Лесевски. Ако татко ми ми ја овозможи првата средба со скијањето и ми помогна да ја засакам планината, Иван ме научи што значи вистински да му се посветиш на спортот.

Тој ме насочи кон натпреварувачкото скијање и ми покажа дека талентот е само почетна предиспозиција, а дека напредокот се гради со дисциплина, трпение и постојана работа. Научив дека секоја сезона носи нов предизвик, секоја трка ново искуство, а зад секој резултат стојат многу часови подготовка и истрајност што публиката не секогаш ги гледа.

Кога денес се навраќам на тие почетоци, сфаќам дека скијањето не ме научи само како да се натпреварувам, туку и како да се соочувам со предизвиците, да истрајувам и да ја разбирам вредноста на посветеноста. Тоа се вредности што остануваат со човекот и надвор од спортот“ – ја споделува својата скијачка приказна нашата некогашна олимпијка.

🏂Во кој момент сфативте дека сте сериозен талент и дека имате квалитет за да стигнете и до Олимписките игри?

„Не би можела да издвојам еден момент во кој одеднаш сфатив дека Олимписките игри се достижна цел. Тоа сознание се оформуваше постепено, низ годините посветени на тренинзи, натпреварувања и постојано надминување на сопствените граници. Особено важни беа меѓународните настапи, затоа што токму таму добивате реална претстава за сопствените можности, за квалитетите што ве издвојуваат, но и за она што допрва треба да го совладате. Кога се натпреварувате со скијачки од различни земји, учите да се мерите не само со конкуренцијата, туку и со сопствените очекувања.

Со секој нов настап, со секое стекнато искуство и со секој постигнат резултат, Олимписките игри сè помалку беа далечна желба, а сè повеќе реална цел кон која се движев со работа, дисциплина и упорност. Знаев дека патот до нив не подразбира само спортски квалитет, туку и подготвеност за многу откажувања, истрајност и верба во сопствените можности.

Во Торино, во 2006 година, на само 17 години, ја добив привилегијата да ја претставувам Македонија на Зимските олимписки игри, со настапи во слалом и велеслалом. Тоа е еден од оние животни и спортски моменти чија вредност не се исцрпува со самиот резултат, туку останува како трајно сведоштво за она што може да се постигне кога талентот ќе се спои со посветеноста. Да се биде толку млад, а да се носи одговорноста да се претставува сопствената земја на најголемиот спортски собир, е искуство што оставило неизбришлива трага во мојата кариера и во мојот однос кон спортот.“ – се присетува Ивчевска Трајчевски на своите олимписки денови во Торино, Италија.

🏂Какви се состојбите во скијањето во моментов, на што мора веднаш да се работи и која е тема број еден на почетокот на мандатот?

„Во македонското скијање имаме талентирани спортисти, посветени тренери и клубови кои и со ограничени можности вложуваат голем труд во развојот на спортот. Најголемиот предизвик е да изградиме стабилен и предвидлив систем што ќе им овозможи да го претворат тој потенцијал во континуирани спортски резултати.

Скијањето е спорт во кој импровизацијата е особено скапа, затоа што подготовките бараат долгорочно планирање, финансиска извесност и навремена организација. Еден млад скијач не може да напредува ако неговиот тренер не знае со колку денови на снег ќе располага, на кои меѓународни натпреварувања ќе може да настапи и какви средства ќе му бидат достапни за подготовка. Спортскиот развој не се случува преку ноќ, ниту може да се надомести со повремени активности во текот на сезоната. Тој е резултат на континуитет, а континуитетот бара систем.

Затоа, на почетокот на мандатот, нашето внимание го насочуваме кон согледување на реалните потреби на клубовите и натпреварувачите, подобрување на координацијата и воспоставување појасна рамка за планирање на сезоната, календарот и финансиските средства. Подеднакво важни се унапредувањето на тренерскиот кадар, поддршката на младинските категории и создавањето услови во кои секое дете со скијачки потенцијал ќе има можност да напредува.

Не можеме да очекуваме врвни резултати ако претходно не ги изградиме основите што ги овозможуваат. Федерацијата треба да биде вистински сервис на спортистите и клубовите, место на координација, поддршка и стратешко планирање, а не само административен посредник. Успехот на еден скијач никогаш не е исклучиво негов личен успех; тој е и потврда дека системот околу него функционира. Токму затоа, нашата цел е да создадеме услови во кои посветеноста и талентот ќе добијат реална можност да се претворат во резултат“ – споделува претседателката на Скијачката федерација на Македонија, па поентира.

🏂Кои се во моментов најголемите македонски скијачки надежи во машка и женска конкуренција?

„Мислам дека е важно да ги препознаеме младите спортисти, но и да не ги сведуваме на етикетата „надежи“, затоа што зад секое име стојат различна возраст, различно искуство и различен пат на развој. Нашата задача е да им создадеме услови тој потенцијал да се претвори во резултат.

Во женска конкуренција, секако би ја издвоила Јана Атанасовска, која го има најдобриот женски резултат во македонското скијање, а Ева Милевска е единствената македонска скијачка која во моментов се натпреварува во брзинските дисциплини.

Во машка конкуренција би ги издвоила Виктор Петков, нашиот претставник на Зимските олимписки игри, и Данило Илев. За Филип Димовски, Никола Буклевски и Дамјан Давидовски ова е прва сезона во која ќе настапуваат на ФИС-натпревари.

Ова се само дел од имињата што би ги издвоиле во овој момент, но Македонија има сериозни скијачки таленти и во машка и во женска конкуренција. Нашата обврска како Федерација е да застанеме зад нивниот развој, да им овозможиме подобри услови за тренинг и натпреварување и да создадеме средина во која талентот нема да остане само потенцијал, туку ќе добие можност да стане резултат.

Верувам дека иднината на македонското скијање не треба да ја мериме само според неколку имиња или еден постигнат резултат, туку според тоа колку млади скијачи ќе успееме да задржиме во спортот и колку од нив ќе добијат шанса да настапат на меѓународни натпревари. Токму таму ја гледам и нашата најголема одговорност“ – вели новата претседателка на Скијачката федерација на Македонија, Ивана Ивчевска Трајчевски.


***Редакцијата на „СпортСпорт“ им се заблагодарува на Ракометната Федерација на Македонија и Кошаркарската Федерација на Македонија, кои ги отворија вратите за проектот „Женски Спортски Приказни“ и без двоумење прифатија да не поддржат во реализација на истиот***

Голема благодарност до нашите партнери: ТРИГЛАВ ОСИГУРУВАЊЕ ЖИВОТ АД СКОПЈЕ. 

ПретходноБез Андреј Јакимовски: Берокал го објави списокот за ноемврискиот ФИБА „прозорец“